Everus S1

Everus S1 był samochodem, który z pozoru wyglądał jak kolejny tani chiński sedan, ale jego historia jest znacznie ciekawsza. To właśnie od niego rozpoczęła się seryjna historia marki Everus, stworzonej przez GAC Honda specjalnie na rynek chiński. Co jeszcze bardziej niezwykłe, S1 nie był konstrukcją opracowaną od podstaw przez nową markę. Wykorzystano w nim technikę poprzedniej generacji Hondy City, a następnie nadano samochodowi własną stylistykę i niższą cenę.

Był to jeden z pierwszych przypadków, gdy zagraniczny producent samochodów nie ograniczył się w Chinach do sprzedaży modeli pod własnym logo, lecz stworzył dla lokalnego partnera zupełnie nową markę. Honda sama podkreślała wówczas, że GAC Honda stała się pierwszą chińską spółką joint venture z własną marką samochodową i pełną kontrolą nad jej projektowaniem, produkcją oraz sprzedażą.

Everus i Li Nian to ta sama marka

W Chinach samochód nosił nazwę Li Nian S1, natomiast Everus było jego angielską nazwą marki. To dlatego w materiałach z pierwszych lat produkcji można spotkać oba oznaczenia.

Nazwa Li Nian oznacza mniej więcej „ideę” lub „koncepcję” związaną z myśleniem o przyszłości, natomiast Everus miało być łatwiejszym do wykorzystania określeniem na rynkach poza Chinami. W praktyce samochód pozostał jednak przede wszystkim produktem chińskim, przeznaczonym dla lokalnych klientów.

Co ważne, nie była to marka niezależna od Hondy. Za każdym etapem działalności stała GAC Honda, czyli spółka będąca wspólnym przedsięwzięciem Guangzhou Automobile Group i Hondy.

Honda stworzyła markę dla ludzi, których nie było stać na Hondę

Założenie Everusa było dość proste. GAC Honda chciała dotrzeć do klientów młodszych oraz mniej zamożnych, dla których samochód marki Honda mógł być zbyt drogi.

Dlatego S1 wykorzystywał sprawdzoną technikę, ale oferował ją pod mniej prestiżowym oznaczeniem i za niższą cenę. Oficjalna cena startowa wynosiła 69 800 juanów, a producent zakładał, że samochód będzie około 20 procent tańszy od porównywalnej Hondy City.

To nie był więc przypadkowy tani model. Cała marka została zbudowana wokół bardzo konkretnego pomysłu: zachować technologię i jakość kojarzone z Hondą, ale obniżyć próg wejścia.

Pierwszy Everus był właściwie Hondą City w przebraniu

Techniczne pokrewieństwo jest tutaj wyjątkowo mocne. S1 bazował na czwartej generacji Hondy City, znanej również jako City/Fit Aria.

Nie chodziło tylko o wykorzystanie podobnej platformy. Samochód przejął zasadniczą konstrukcję, układ napędowy oraz znaczną część mechaniki Hondy. Projektanci Everusa zmienili natomiast wygląd, aby samochód nie wyglądał jak zwykła używana Honda sprzedawana pod innym logo.

To właśnie dlatego S1 jest dziś interesującym samochodem dla osób zajmujących się historią chińskiej motoryzacji. Jest jednocześnie Hondą i samochodem, który formalnie Hondą nie był.

Najłatwiej rozpoznać go po przedniej części

Przód S1 został mocno przeprojektowany względem Hondy City. Zmieniono reflektory, atrapę chłodnicy, maskę oraz zderzak.

Projektanci chcieli nadać samochodowi bardziej zdecydowany wygląd, ponieważ Everus miał być samodzielną marką, a nie tanią odmianą Hondy.

Z boku podobieństwo do City jest jednak znacznie łatwiejsze do zauważenia. Proporcje kabiny, linia szyb i zasadniczy kształt nadwozia zdradzają techniczne pochodzenie samochodu.

Tył był znacznie mniej zmieniony

To jedna z ciekawszych rzeczy dotyczących pierwszej wersji S1. Przód otrzymał sporo nowych elementów, ale z tyłu konstruktorzy pozostawili znacznie więcej z pierwowzoru.

Zmodyfikowano między innymi lampy i chromowaną listwę, ale ogólny kształt tylnej części nadwozia pozostał bardzo bliski Hondzie City.

Dlatego S1 najlepiej oglądać z boku. Właśnie wtedy widać, jak niewiele trzeba było zmienić w gotowym nadwoziu, aby stworzyć zupełnie nowy model dla innej marki.

Silnik 1.3 miał nietypową technikę Hondy

Podstawowym silnikiem był czterocylindrowy silnik 1.3 z rodziny L, wyposażony w system i-DSI. Ta technologia była charakterystyczna dla Hondy początku XXI wieku.

Skrót i-DSI oznaczał zastosowanie dwóch świec zapłonowych na cylinder. Dzięki temu można było poprawić spalanie mieszanki i uzyskać dobrą ekonomikę przy niewielkiej pojemności silnika.

Dzisiaj takie rozwiązanie może wydawać się egzotyczne, ale w czasach powstawania City i S1 było jednym z ciekawszych sposobów na zwiększenie sprawności małego silnika benzynowego.

Był również silnik 1.5 VTEC

Klient, który oczekiwał większej dynamiki, mógł wybrać jednostkę 1.5 z rodziny L, wyposażoną w system VTEC.

To połączenie było bardzo charakterystyczne dla Hondy. Mały silnik, niewielka masa samochodu i zmienne fazy rozrządu pozwalały uzyskać dobre osiągi bez konieczności stosowania dużej jednostki.

Właśnie tutaj najlepiej widać, że Everus nie był typowym chińskim sedanem projektowanym wyłącznie pod kątem niskiej ceny. Pod maską znajdowała się technologia, która miała już wtedy ugruntowaną pozycję w samochodach Hondy.

Skrzynia biegów była klasyczna

S1 oferowano z pięciobiegową skrzynią manualną albo pięciobiegowym automatem.

Brak przekładni CVT może dzisiaj zaskakiwać, ponieważ współczesne samochody miejskie Hondy bardzo często korzystają właśnie z bezstopniowych skrzyń. W czasach S1 pięciostopniowy automat był jednak rozwiązaniem całkowicie normalnym dla tego segmentu.

Napęd trafiał na przednie koła.

Rozstaw osi wynosił 2450 mm

Everus S1 mierzył w pierwszej wersji 4420 mm długości, 1690 mm szerokości i 1495 mm wysokości. Rozstaw osi wynosił 2450 mm.

To niewielkie wartości według dzisiejszych standardów, ale sposób zagospodarowania wnętrza pozwalał wykorzystać przestrzeń zaskakująco dobrze.

Honda już wtedy przykładała dużą wagę do efektywnego pakowania podzespołów. GAC Honda wykorzystała tę cechę jako jedną z największych zalet S1.

Bagażnik miał być jak w większym samochodzie

Honda w materiałach dotyczących S1 szczególnie podkreślała przestronność kabiny i bagażnika. Producent twierdził wręcz, że pojemność przestrzeni bagażowej może przypominać samochód z wyższego segmentu.

Była to część strategii modelu. S1 miał wyglądać jak tani sedan segmentu B, ale oferować praktyczność bardziej kojarzoną z większym samochodem.

To właśnie takie szczegóły miały przekonać klienta, że rezygnacja z logo Hondy nie oznacza rezygnacji z funkcjonalności.

Honda podawała spalanie 6,1 l/100 km

Dla podstawowej wersji 1.3 z manualną skrzynią Honda podawała zużycie paliwa na poziomie 6,1 l/100 km w chińskim cyklu pomiarowym.

Oczywiście nie należy porównywać tej wartości bezpośrednio ze współczesnymi wynikami WLTP. Ówczesne procedury pomiarowe były znacznie mniej wymagające.

Sam fakt podkreślania ekonomii był jednak istotny. Everus S1 miał być samochodem dla ludzi kupujących swój pierwszy samochód, a niskie koszty użytkowania były jednym z jego najważniejszych argumentów.

Dostał aż trzy lata gwarancji lub 100 tysięcy kilometrów

W 2011 roku Honda oferowała na S1 gwarancję wynoszącą trzy lata albo 100 000 km. Producent określał ją jako jeden z najbardziej hojnych pakietów gwarancyjnych wśród małych samochodów sprzedawanych wówczas w Chinach.

To ważne, ponieważ Everus był nową marką i nie miał jeszcze wyrobionej reputacji. Dłuższa gwarancja miała więc również psychologiczne znaczenie – miała przekonać klientów, że tańszy samochód nie oznacza produktu gorszej jakości.

Debiutował jako koncept, ale jego historia zaczęła się wcześniej

Everus S1 nie pojawił się nagle w salonach. Pierwsze informacje o marce pojawiły się już w 2008 roku, kiedy GAC Honda pokazała koncepcyjny model Li Nian.

W 2010 roku przedstawiono natomiast czterodrzwiowy samochód koncepcyjny zapowiadający S1. Produkcyjny model został pokazany w 2011 roku.

Cały proces trwał więc kilka lat. GAC Honda od początku traktowała Everusa jako osobny projekt biznesowy, a nie jednorazowy eksperyment.

To był pierwszy seryjny samochód własnej marki GAC Honda

To właśnie ten szczegół sprawia, że S1 ma większe znaczenie historyczne, niż sugerowałaby jego popularność.

Był pierwszym seryjnie produkowanym samochodem marki stworzonej przez GAC Honda. Honda Global określała Li Nian jako pierwszą oryginalną markę utworzoną przez chińską spółkę joint venture producenta samochodów.

Oznaczało to zmianę modelu działania. Zamiast wyłącznie produkować samochody Hondy dla chińskich klientów, GAC Honda zaczęła tworzyć produkt przeznaczony dla konkretnej grupy klientów pod własną nazwą.

Właśnie dlatego S1 był ważniejszy dla Hondy, niż się wydaje

Samochód nie był przełomem technicznym. Jego znaczenie polegało na czymś innym – Honda testowała nowy sposób funkcjonowania w chińskim przemyśle motoryzacyjnym.

W kolejnych latach chińskie spółki joint venture coraz częściej zaczęły tworzyć lokalne modele i marki. S1 był jednym z pierwszych przykładów takiego podejścia.

Patrząc z dzisiejszej perspektywy, był zapowiedzią znacznie większej zmiany: chiński partner przestał być wyłącznie wykonawcą zagranicznego projektu, a zaczął uczestniczyć w tworzeniu własnych samochodów.

W 2013 roku S1 przeszedł dużą modernizację

Dwa lata po debiucie samochód otrzymał gruntowny lifting. Zmieniono przede wszystkim przednią część nadwozia, dzięki czemu S1 znacznie bardziej odsunął się wizualnie od Hondy City.

Zmodernizowano także wnętrze i część wyposażenia. Producent próbował w ten sposób zatrzeć wrażenie, że Everus jest po prostu starą Hondą z innym grillem.

Była to ważna decyzja, ponieważ sama marka potrzebowała własnej tożsamości.

Po liftingu zrobił się dłuższy

W zmodernizowanej wersji długość samochodu wzrosła do około 4460 mm, podczas gdy rozstaw osi pozostał na poziomie 2450 mm.

To oznacza, że dodatkowe milimetry trafiły przede wszystkim w zwisy nadwozia, a nie w przestrzeń pomiędzy osiami.

To drobny szczegół, ale dobrze pokazuje, jak producenci potrafią zmieniać wygląd samochodu bez kosztownej ingerencji w podstawową konstrukcję.

Największym problemem była jednak sama marka

Everus miał interesującą technikę, dobre zaplecze GAC Honda i cenę niższą od Hondy, ale jego nazwa nie była dla klientów równie atrakcyjna jak logo Hondy.

To klasyczny problem marek budżetowych tworzonych przez duże koncerny. Producent chce obniżyć cenę, ale jednocześnie musi liczyć się z tym, że odebranie znanego emblematu może odebrać samochodowi część prestiżu.

W przypadku S1 było to szczególnie widoczne, ponieważ każdy, kto znał Hondę City, mógł łatwo zauważyć techniczne pokrewieństwo.

Paradoks: miał być tańszą Hondą, ale nie mógł być sprzedawany jako Honda

To prawdopodobnie najciekawszy problem całego projektu.

GAC Honda chciała wykorzystać swoje doświadczenie techniczne, ale stworzyć produkt tańszy i bardziej lokalny. Dlatego potrzebna była osobna marka.

W efekcie Everus S1 mógł korzystać z rozwiązań znanych z Hondy, ale klient nie kupował Hondy. Z jednej strony obniżało to cenę, z drugiej wymagało budowania reputacji zupełnie nowego znaczka.

Sprzedaż początkowo była naprawdę dobra

S1 nie był od razu niszowym samochodem. W pierwszym roku sprzedaży w Chinach znalazł ponad 24 tysiące nabywców, a w 2012 roku wynik był niemal identyczny.

Według dostępnych zestawień sprzedażowych w 2011 roku było to około 24 635 egzemplarzy, a w 2012 roku około 24 576 sztuk.

To pokazuje, że pomysł na tani samochód wykorzystujący technikę Hondy rzeczywiście miał początkowo sens.

Potem zainteresowanie zaczęło gwałtownie spadać

W 2013 roku sprzedaż spadła do około 13 900 sztuk, a rok później do około 4500. W kolejnych latach wartości były jeszcze niższe.

To bardzo dobrze pokazuje zmianę chińskiego rynku. W momencie debiutu S1 miał przewagę nad wieloma lokalnymi konstrukcjami, ale konkurencja szybko zaczęła oferować coraz lepsze samochody za podobne pieniądze.

Marka Everus musiała więc znaleźć nowy pomysł na siebie.

Dlatego następny Everus był elektryczny

Po zakończeniu historii S1 marka nie została natychmiast zastąpiona nowym samochodem. GAC Honda zrobiła sobie kilkuletnią przerwę.

Powrót nastąpił dopiero wraz z projektem elektrycznego samochodu Everus EV. To był już zupełnie inny świat niż S1.

Zamiast taniego sedana z silnikiem 1.3 lub 1.5 pojawił się elektryczny SUV bazujący na rozwiązaniach Hondy Vezel. Później do gamy dołączył EA6, czyli elektryczny sedan spokrewniony z GAC Aion S.

W ten sposób marka przeszła od taniego samochodu spalinowego do samochodów elektrycznych.

S1 był więc pierwszym i ostatnim klasycznym Everusem

W całej historii marki to właśnie S1 pozostaje jedynym samochodem, który reprezentował pierwotną koncepcję Everusa: prosty, niedrogi sedan z techniką Hondy, ale bez znaczka Hondy.

VE-1 i EA6 należały już do zupełnie innej epoki. Elektryfikacja, chińskie platformy i zmieniający się rynek sprawiły, że pierwotny pomysł stracił na znaczeniu.

Dlatego S1 jest dziś szczególnie interesujący jako dokument okresu przejściowego.

To jedna z tych Hond, których Honda oficjalnie nie nazywała Hondą

Jeżeli spojrzeć na samochód przez pryzmat techniki, trudno nie zauważyć jego hondowskich korzeni. Silniki, platforma, rozwiązania mechaniczne i część konstrukcji wywodziły się z Hondy City.

Jeżeli spojrzeć przez pryzmat marki, sytuacja jest zupełnie inna. Na masce i kierownicy znajdował się znak Everus, a samochód był sprzedawany jako produkt lokalnej marki GAC Honda.

To właśnie ta sprzeczność czyni S1 tak interesującym. Jest jednym z przykładów, jak globalny producent próbował nauczyć się chińskiego rynku poprzez stworzenie własnej lokalnej marki.

Co zostało po Everus S1?

Sam model nie doczekał się bezpośredniego następcy w swojej pierwotnej formie. Historia S1 zakończyła się wraz z zanikiem popytu na tego typu produkt, a marka przez pewien czas praktycznie nie była aktywna.

Everus powrócił później jako marka kojarzona przede wszystkim z samochodami elektrycznymi. To dość symboliczna przemiana: samochód, który w 2011 roku miał przekonać Chińczyków do tańszej alternatywy dla Hondy, ustąpił miejsca elektrycznym modelom rozwijanym w zupełnie nowej rzeczywistości technologicznej.

Everus S1 w skrócie

Everus S1 był pierwszym seryjnym samochodem marki Everus, należącej do GAC Honda. Zadebiutował w 2011 roku jako lokalny odpowiednik czwartej generacji Hondy City. Miał czterodrzwiowe nadwozie, przedni napęd, rozstaw osi 2450 mm i silniki benzynowe 1.3 oraz 1.5 połączone z pięciobiegową skrzynią manualną lub automatyczną.

Pierwsza wersja mierzyła 4420 mm długości, a po liftingu z 2013 roku długość wzrosła do około 4460 mm. Samochód był projektowany jako tańsza alternatywa dla Hondy City, a jego cena startowała od 69 800 juanów.

Najciekawsza w S1 nie jest jednak sama specyfikacja. To samochód, który zapoczątkował jeden z nietypowych eksperymentów Hondy w Chinach. Zamiast sprzedawać kolejną Hondę, koncern stworzył wraz z GAC własną markę i wykorzystał sprawdzoną technikę poprzedniej generacji City do budowy tańszego modelu.

Przez pierwsze dwa lata pomysł działał całkiem dobrze, później jednak konkurencja na chińskim rynku gwałtownie się zaostrzyła. Everus S1 z czasem stracił znaczenie, a sama marka musiała przejść transformację w kierunku samochodów elektrycznych. Z dzisiejszej perspektywy S1 pozostaje więc nie tyle zwykłym chińskim sedanem, ile ciekawym śladem momentu, w którym Honda po raz pierwszy próbowała stworzyć w Chinach własną markę samochodową niezależną od głównego logo.